:: دوره 7، شماره 26 - ( مطالعات تاریخ فرهنگی 1394 ) ::
جلد 7 شماره 26 صفحات 112-93 برگشت به فهرست نسخه ها
فرش به روایت شاهنامه فردوسی در دوره‌های پیشدادیان و کیانیان
شهدخت رحیم پور*
، shrr107@yahoo.com
چکیده:   (6077 مشاهده)

فرش دستباف یکی از شاخصه‌های هویت ایرانی است که در جهان شناخته شده است و در بازنگری قدمت فرش، پیوند آن را با اسطوره‌های این سرزمین می‌توان دریافت. در این پژوهش، به فرش عصر پیشدادی و کیانی، با هدف شناخت و تحلیل کاربردهای آن، به روایت شاهنامه فردوسی توجه شده است. به دلیل ماهیت تجزیه‌پذیر الیاف فرش و در دسترس نبودن نمونه بافته‌هایی از گذشته‌های دور، بازخوانی تاریخ فرش ایرانی را در منابع مکتوب می‌توان جستجو کرد. از این‌رو پژوهش حاضر به‌طور خاص، به شاهنامه فردوسی به عنوان برگ مهمی از تمدن ایرانی در واکاوی فرش عصر پیشدادی و کیانی توجه دارد. شیوه گردآوری داده‌ها در این پژوهش کتابخانه‌ای و روش تحقیق توصیفی ـ  تحلیلی است. نتایج نشان می‌دهد که علاوه بر کاربرد ادبی فرش در زبان فردوسی و اشاره به سیر فرش‌بافی، هفت کاربرد فرش که در آن دوران بدان اشاره شده است عبارتند از: مراسم جشن و اعیاد، مراسم تدفین و سوگواری، هدیه و پیشکش، جهیزیه عروس، غنائم جنگی، تجارت و اموال خزانه.

واژه‌های کلیدی: فرش، دوره‌ی پیشدادیان، دوره‌ی کیانیان، شاهنامه فردوسی.
متن کامل [PDF 249 kb]   (3142 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1395/7/1 | پذیرش: 1395/7/1 | انتشار: 1395/7/1


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 7، شماره 26 - ( مطالعات تاریخ فرهنگی 1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها