:: دوره 8، شماره 30 - ( فصلنامه مطالعات تاریخ فرهنگی 1395 ) ::
جلد 8 شماره 30 صفحات 51-76 برگشت به فهرست نسخه ها
گرایش امان‌الله خان اردلان به شیخیه علل و پیامدهای آن
محسن رحمتی ، پرستو مظفری
، mohsenrahmati45@gmai,.com
چکیده:   (1821 مشاهده)
خاندان اردلان یکی از خاندان‌های حکومتگر در منطقه کردستان بود که به سبب عوامل متعدد فرهنگی و تاریخی، ضمن امتناع از پذیرش مذهب رسمی تشیع، اطاعت از صفویه را پذیرفت و تا اواخر قاجاریه، اعضای این خاندان تابع حکومت مرکزی بودند. اگرچه ساکنان منطقه بر مذهب شافعی باقی ماندند، ولی خاندان والی از اواسط عهد صفوی به بعد مذهب شیعه را پذیرفتند. آخرین والی اردلان، امان‌الله خان دوم (حک: 1265-1284 ق)، که از طرف مادر قاجاری بود، به شیخیه گروید و برای مدتی (هرچند کوتاه) سنندج را به یکی از مراکز تبلیغات شیخیه مبدل ساخت. این پژوهش به روش تاریخی، ضمن بررسی روند حضور شیخیه در کردستان، علل همراهی امان‌الله‌ خان ‌دوم با شیخیه و همچنین پیامدهای این قضیه را مورد بررسی قرار داده است. این مقاله نشان می‌دهد که همراهی امان‌الله خان والی با شیخیه در نتیجۀ عوامل و انگیزه‌های مختلف سیاسی، شخصی و خانوادگی بوده است. حضور و فعالیت شیخیه در کردستان، برای ترویج عقاید خود، قریب به سه سال به طول انجامید. در نتیجۀ گرایش والی به شیخیه، همدلی میان ساکنان کردستان با وی از میان رفت و روابط والی با دولت مرکزی نیز تحت تأثیر قرار گرفت. سرانجام این امر به زوال زودرس حکومت اردلان کمک کرد.
 
واژه‌های کلیدی: واژه‌های کلیدی: قاجاریه، کردستان، شیخیه، خاندان اردلان، امان‌الله خان دوم
متن کامل [PDF 307 kb]   (488 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۹/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۱۲ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۱۲


XML   English Abstract   Print



دوره 8، شماره 30 - ( فصلنامه مطالعات تاریخ فرهنگی 1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها